Bir acının kopyası bendeki, aldırmayın
Ne demekti zaten ruhunu
144 dönüme hapsetmek?
Sevda yokuşuydu bu, dedi şair
kendinizi kaptırmayın
Zor olmamalıydı böylesine
insandan toprağa dönüşmek.
Dönüştük topraktan insana
mı yahut tanımlanamayan bir varlığa?
Korkmalıydık, korkmadık
Durmalıydık, durmadık
Doymalıydık, doymadık
Konumuz toprak değil, insansa hiç değil.
Bir mekansal ayrımın eşiğinde
Ne tam dışında ne de tam içinde
Yağmurlar ıslatır boyalı metrokentin güneşinde selaları
Yağmurlar ısıtır kadîm şehirde
Sonsuzluğa okunan ezanları.
Selalar ve ezanlar
Karşı takımda kapitalizm
Bir maçın start düdüğü çalıyor
Çok geçmiyor
ve İsrafil sahaya iniyor
Korkmalıydı insan, korkmadı
Çamura boyandı da toprak olmadı.
Hayır, konumuz toprak değil, insansa hiç değil..
Zeytindağı zeytinyağı
damlıyor avucunu açana
bilakis
Mezar olup mevtâ kusuyor
rahmet yerine zahmet saçana.
Rüzgar niyetine fırtına biçiyor
zulme iyilik katıp adalet sanana
Bir sonraki göğün gürleyişi
ya da bir sonraki gürleyişi göğün
Dağın eteklerinden bir beddua gibi
Bereket diyarını harebeye çalana…
Çalmak insanoğlunun mahareti
Ya bir eşyayı ya bir yüreği
Doymalıydı insan, doymadı
Toprağı yedi de, toprak olmadı
Hâşa konumuz toprak değil, insansa hiç değil.
Sıcacık tekbiri kucaklayan dağ
Ömer’i içeri buyur eden dağ
Bir fatihin gelişini haykıran dağ
elveda ile biten cümlelerin öznesi bugün.
Bir sabah namazı ve uyumayan gençler
Dağ ancak kapılarını açmalı o gün.
Kapılar kapalıydı insan canlısında
Kapı çalınmadı
Kapı yumruklandı
Kapı kırıldı
Durmalıydı insan, durmadı.
Toprakla yarıştı da toprak olmadı.
Yemin etsem mevzu toprak değil
Hele insan hiç değil, çarpılırım.
İnsanı topraktan, toprağı Aksâ’dan
ayrı tutsam
Aksâ’yı yaratandan utanırım.
İnsan
Toprak
ve Aksâ
İnsanı Aksâ yapan ne varsa
ve topyekûn hepsi topraksa
İnsan olmak gerek toprak olmaya
Toprak olmak gerek Aksâ olmaya.
Reyhan Önal
Fecr-i Aksa 